เศษ...

Profil de chanchanokความรักทำให้ฉันได้รู้ว่า...PhotosBlogListes

Outils

Aide

< Précédente Suivante >

12 décembre

อาจจะนานมาแล้ว ที่เรื่องมันเกิด แต่เพราะเหนื่อยเลยไม่มีเวลาอัพ

จิงๆแล้วอยากอัพนะ อยากปลดปล่อย อยากให้ทุกคนรู้จะได้ไม่ต้องคอยนั่งตอบคำถาม

จิงๆแล้วมันเจ็บ...

กาลครั้งนึงที่เราเคยได้รักกัน จะใช้คำว่า"เรา" ได้รึป่าวไม่รู้

เพราะบางทีเธออาจไม่เคยจะรักฉัน แต่ก็ช่างหัวมัน ที่ผ่านมาจะรักหรือไม่รัก

แต่สิ่งนึงที่อยากให้รู้ไว้ ว่าวันนี้ "พลอยเกลียดเอกมากๆๆๆๆ" แม้จะเคยรักมากมายเพียงใดก็ตาม

จิงอยู่ คนที่รักกันไม่มีวันเกลียดกันได้ลง แต่หลายๆอย่างทำให้พลอยรู้สึกว่า

ผู้ชายคนนี้ไม่จิงใจ วันที่กูร้องไห้จะเป็นจะตาย จะตายห่าเอา ไม่เคยซักครั้งที่จะมาเช็ดน้ำตาให้

แต่สิ่งที่ทำให้ สิ่งที่มีให้ คือ "รอยยิ้มและความอารมณ์ดี" เห็นกูร้องไห้แล้วมีความสุขมากช่ายมะ

ต่อจากนี้และตลอดไป เอกคงไม่ได้มีความสุขกับการเห็นน้ำตาของพลอยอีกต่อไป

เพราะว่าวันนี้พลอยฉลาดแหละ หลังจากเป็นควายๆๆๆๆๆๆๆๆมานานมากๆๆๆๆๆๆๆ รักๆๆๆๆมากๆๆๆๆๆ

น้ำตาพลอยที่จะเสียใจให้หมาที่บ้านยังดูมีค่ามากกว่า

ทุกวันนี้ที่อาจจะเจอกัน แต่ไม่ทักทาย..อยากให้รู้ว่าตั้งใจ

ตั้งใจที่จะทำมัน ตั้งใจที่จะให้มันเป็นแบบนี้ ตั้งใจที่จะไม่ขอโทด

พลอยไม่เหมือนเอกหรอก ทำอะรัยลงไปแล้วบอกว่า

"เราไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้...เราเสียใจนะ..ขอโทด"

คำพูดซ้ำซากที่ขอโทดเรา ต่อให้เอกมีให้เราทั้งชีวิตก็พอ

จิงๆ ไม่มากพอกับการที่เอกทำให้เราตายทั้งเป็น

สิ่งสุดท้ายจากนี้และตลอดไป อยากให้เอกจำไว้

มันไม่ใช่ คำว่า "รัก" แต่มันคือ...

การที่เราจะไม่มีวันให้อภัยเอกเรื่องนี้

เรื่องที่ผ่านมา เรื่องปุ๊ก เราให้อภัยได้ รวมทั้งสิ่งที่เอกติดเราไว้ เราอโหสิกรรมให้

เอก..ไม่มีความเป็นลูกผู้ชายพอที่จะได้รับความรู้สึกดีๆของเราอีกต่อไป

จำไว้นะ เราเคยรักเอกมากเท่าไหร่ วันนี้เราเกลียดเอกเท่านั้น

จำไว้นะ เอกเคยเป็นที่หนึ่งของเรามาตลอด แต่วันนี้เอกอยู่ไกลเกินกว่าที่เราจะมองเห็น

จำไว้นะ ถ้าเอกเป็นคนรู้จักพอ ชีวิตเอกจะมีอะรัยดีๆอีกมากมาย

จำไว้นะ เอกไม่เคยแคร์ความรู้สึกคนอื่นไปมากกว่าตัวเอง

จำไว้นะ จากนี้และตลอดไป คำว่าเพื่อน ก็มากไปสำหรับที่เราจะมีให้เอก

สิ่งที่เราพูดมาทั้งหมด รู้ดีว่ามันแรง..มาก เพราะเราไม่เคยพูดกับเอกแบบนี้ ไม่เคยคิดว่าจะมีวันที่ต้องพูดด้วยซ้ำ

รู้ไว้นะ ระหว่างทางทีผ่านมา สิ่งที่เรากลัวที่สุด คือ เรากลัวว่าวันนึงเราจะเกลียดเอกได้

และวันนี้สิ่งๆนั้นมันมาถึงแล้วล่ะ สิ่งที่เป็นไปทั้งหมดวันนี้ จำไว้ว่าเอกนั่นแหละ เป็นคนทำให้มันเป็นแบบนี้ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม

คำแก้ตัวเดิมๆ เราไม่ต้องการที่จะให้มันมาเฉียดหูเรา เพราะเรารู้ว่า สิ่งที่เอกแก้ตัวกับใครๆมันก็คือประโยคเดียวกัน ขึ้นอยู่กับใครจะได้ฟังก่อนหรือหลังเท่านั้นเอง...

ยิ่งรักเท่าไหร่รู้มั๊ยยิ่งเกลียดเท่านั้น

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่อยู่ข้างๆพลอยตลอด

ขอบคุณเบสท์ อ๊อบ กิ๊บ มิว บอส มากๆๆๆๆๆที่ฟังพลอยร้องไห้จะเป็นจะตาย

ที่ร้องไห้ไปกับพลอย ที่กอดพลอย ที่รักพลอยอย่างจิงใจ

ขอบคุณปิ๊ก ที่นั่งกินเบียร์กะกูทั้งคืน ดูแลกูทั้งอาทิด ให้กูรู้สึกดี

ที่อย่างน้อยกูก็ไม่ได้อยู่คนเดียว ที่อย่างน้อยก็ยังมึงที่รักกู

ขอบคุณพ่อเอก ที่ทำให้พลอยเข้มแข็ง และเป็นกำลังใจให้พลอยมาตลอด

ขอบคุณ...ทุกๆคน ที่อยู่เป็นเพื่อนพลอยตลอดเวลา แม้จะรู้ว่าตัวเองไม่ได้อะรัยเลย

ขอบคุณ...ที่คอยขับรถให้ ที่คอยเช็ดน้ำตาให้บนรถ

ขอบคุณ ทุกๆคน ทุกๆอย่าง ที่ทำให้พลอยมีวันนี้

ขอบคุณเอกนะที่ผ่านเข้ามาในชีวิตพลอย ทำให้พลอยได้รู้อะรัยหลายๆอย่าง

...ขอบคุณ...

19:57 | Ajouter au blog

Commentaires (2)

Pour ajouter un commentaire, connectez-vous avec votre identifiant Windows Live ID (si vous utilisez Messenger ou Xbox LIVE, vous avez un identifiant Windows Live ID). Connectez-vous

Vous n'avez pas d'identifiant Windows Live ID ? Inscrivez-vous