สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุด มักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด

สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน เราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป

ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า...ของมัน

เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน

ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน เราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ

จนวันนึงถ้าเราสูญเสียไป เราก้ออาจจะรู้สึกเสียใจบ้าง

เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม ...

หรือบางทีเราก้ออาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ

แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้าง

บางทีสิ่งที่เขาทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณรำคาญ แต่เขาทำไปเพราะเขารักคุณจริงๆ เหมือนความรักของพ่อแม่ เหมือนความรักของเพื่อนสนิทของคุณ เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้คุณด้วยความจริงใจ

คุณเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม คุณเคยคิดว่าคุณดูแลพวกเขาดีพอรึยัง คุณให้ความสำคัญกับคนถูกหรือเปล่า คุณให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุคุณมากกว่าความรู้สึกที่ดีหรือเปล่า

  สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ

แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง เรามองอะไรแค่ฉาบฉวยแล้วก็ตัดสิน

เรามองดูความรวยความจนของคนที่สิ่งของที่เขาใช้ เรามองความดีของคนตรงที่เขาแสดงให้เราเห็น

เรามองอะไรหลายอย่างด้วยตา แล้วเราก้อตัดสินคนเพียงแค่เวลาไม่เกิน 5 นาที

เราต้องสูญเสียมิตรที่ดีไปเพียงเพราะเราอ้าง "ไม่มีเวลา"

เราไม่มีเวลาก็ต่อเมื่อเราไม่สนใจ เราไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น

แต่ถ้าลองมองย้อนดู ทำไมเราถึงมีเวลาทำอะไรมากมายหลายอย่างในแต่ละวัน

เพราะเราให้ความสนใจ ให้ความสำคัญ

ทำไมคุณไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่คุณลืมไป กับคนที่หวังดีกับคุณแต่คุณไม่เคยมอง

อย่าปล่อยให้มิตรภาพดีๆต้องมีรอยร้าว เพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไป

เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี เราจะได้ไม่รู้สึกผิดว่า เรายังทำดีกับเขาไม่เพียงพอ

 

อย่าตอบแทนฉันเลย...คนดี  ในวันนี้วันที่ทุกอย่างสายเกินไป

ต่อให้ทำดีแค่ไหน  มันก็ไม่ได้ทำให้ฉันเสียน้ำตาน้อยลง

ยิ่งเธอทำดี ฉันก็ยิ่งเสียใจ

วันเวลาที่ได้เราอยู่กัน  ใช่เพียงแค่ 1 ชั่วโมง

แต่นานนับปี. . .

เธอเลือกที่จะทำแบบนี้

แล้วในวันที่ลาจาก  เธอจะทำดีกับฉันเพื่ออะไร....

สิ่งที่ฉันได้รับจากเธอ  นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว

ทุกการกระทำ ทุกคำพูด บอกกับฉัน

ว่า " ฉั น มี ค่ า แ ค่ ไ ห น สำ ห รั บ เ ธ อ "

วันเวลาก็แยกเราจากกัน  วันเวลาได้ผ่านพ้น ล่วงเลยมาเนิ่นนาน

แต่ไม่เคยให้ใครมาแทนที่เธอ... 

 วันคืนที่ผ่านไป ใจฉันไม่ลืมเธอ เธอยังอยู่ในส่วนลึกของหัวใจ

ฉันนั้นยังห่วงใย แม้จะนานเท่าไร แต่ฉันไม่อาจลบภาพเธอได้เลย...

หลายเรื่องราวมากมายที่ฉันทำให้เธอต้องเสียใจ...

แต่จากวันนี้และตลอดไป เธอคงไม่ต้องเจอใครที่แย่..ไปกว่าฉัน..

ไม่มีแล้วที่รัก...คนที่จะแย่ไปกว่าผู้หญิงคนนี้...

ไม่มีใครที่ต้องการทำให้คนที่ตัวเองรักต้องเสียใจ...

สิ่งที่ฉันทำลงไปก็ไม่ได้ตั้งใจเช่นกัน...

จากนี้..และตลอดไป..

คงเป็นฉันเองเพียงผู้เดียวที่ต้องทนอยู่กับความทรมานมากมาย...

ต้องยอมรับและทัมใจกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นไป..

ความเจ็บปวด ความทรมาน มันมากมายแค่ไหน ใครเลยจะรู้...

มีใครซักคนเข้ามาเจ็บกับฉันมั๊ย...ก็ไม่มี...

จริงอยู่ที่รัก...ฉันเป็นคนทำให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้...

และมันก็คงเป็นไปตามที่เธอต้องการเช่นกัน..

วันนี้เป็นวันแรกและคงเป็นวันสุดท้าย...

ที่ฉันขอเรียกเธอว่า..ที่รัก..

คนดี..ขอโทษหากทำให้เธอไม่พอใจในทุกอย่างที่ทำลงไป

สิ่งเดียวที่ฉันมี คือ "ความรักของคนคนนึง"

. . .เหนื่อยเกินไปหรือเปล่า. . . 

504 ชั่วโมง ที่เราห่างกัน 30240 นาที ที่เธอเดินไปจากฉัน ทรมานเหลือเกิน กับการที่ต้องห้ามใจ พยายามทำทุกอย่างให้มันน้อยลง  คนดี..ของฉัน จากนี้เธอเองก็คงมีความสุขกับชีวิตเธอ ได้ใช้ชีวิตที่มีแต่เพื่อน ไม่ต้องแชร์เวลาให้ผู้หญิงคนนี้อีกต่อไปแล้ว ฉันยังรักเธออยู่เหมือนเก่า เพราะคนเราที่แยกทางกันไป ไม่จำเป็นต้องเกลียดกัน ความรักที่ฉันเคยมีให้เธออย่างรัยมันยังคงเป็นเช่นนั้น ครั้งนึงฉันเคยบอกเธอว่า "ความรักที่ฉันมีให้เธอ จะมอบให้เพียงเธอตราบลมหายใจสุดท้าย" ยังจำได้ไหม...เพราะรักก็คือรัก...ที่ผ่านมาไม่ว่าเธอจะเป็นอย่างไรในสายตาของคนอื่นๆ ที่เธอยังคงเป็นที่ 1 ของฉันเสมอ รู้มั๊ยว่ามันต้องทรมานแค่ไหน กับทุกอย่างที่เป็นไปในวันนี้...เจ็บนะ...หัวใจฉันมันอ่อนล้าเหลือเกิน ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะลุกขึ้นใหม่อีกครั้ง ภายนอกอาจจะเห็นว่าฉันร่าเริงเหมือนเคย แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลย....

.....คนที่รักร้างไกลนั้นเจ็บไม่นาน คนไม่รักใกล้กันช้ำใจยิ่งกว่า แต่ว่าหนทางทางของคนไม่มีให้เลือกเท่าไหร่ เจ็บซักเท่าไรก็ต้องรับมา อีกนานนานเท่าไหร่มันจึงจะจบ จบไปไปให้ไกลไกลกันสุดตา อย่างมีชีวิตใหม่ไม่ต้องมีเธอมา ต้องเจอกับสายตาเย็นชากันอยู่ เจ็บปวดเสมอที่ต้องเจอกัน เอ่ยปากต่อกันเหมือนคนใหม่ จำใจแสดง แกล้งทำกันไป อย่างไม่ค่อยเต็มใจ อย่างกับคนไม่เคยรักกัน...

********แต่เพราะฉันรักเธอ ต่อให้จากไปไกลแค่ไหนก็ยังคงคิดถึง*******

......อาจจะเห็นว่าฉันยังยิ้ม หัวเราะได้ทุกนาที อาจจะเห็นฉันมีชีวิตดีดีเหมือนคนไม่เป็นรัย แต่ลึกๆแล้วใครจะรู้ ถึงแม้ฉันมีความสุขเท่าไร ความจริงที่มีอยู่ในหัวใจยังเจ็บอย่างเดิม ก็ยังเจ็บมาจนวันนี้ นอนก็มีแต่น้ำตา มีแต่เธออยู่ทุกเวลา ไม่รู้จะทำยังงัย และต้องเจ็บไปจนวันไหน นานเท่าไหร่กว่าฉันจะทัมใจได้ ต้องอยู่อย่างทรมาน อย่างนี้ไปนานเพียงใด....

******ไม่รู้ว่าอีกนานมั๊ย ที่ฉันจะทัมใจได้กับความจริงทุกอย่างที่มันเป็นไป*****

ครั้งนึงเคยเชื่อซะมากมายว่า....

"อยากได้สิ่งใดจากใครคนนึง ก็ต้องให้เค้าก่อน"

มันใช้ได้กับบางคนเท่านั้นเองนะ

สำหรับบางคน...ต่อให้เราทำดีแค่ไหน..

.........มันก็เท่านั้น...........

เหมือนกันนั่นแหละ

คนที่ไม่ได้รักเรา ยังงัยเค้าก็ไม่รักเรา

*********************************

ครั้งนึง...เคยมีความรักที่มีความสุขที่สุด..

การได้รับความรักจากคนที่เค้ารักเรา

มันเป็นความรักที่บริสุทธิ์นะ

ไม่ต้องมีสิ่งใดเป็นข้อแลกเปลี่ยน

เพราะรักยังงัยมันก็คือรัก.....

**********************************

และครั้งนึง...เคยต้องได้รับความสุข

ที่แลกมาด้วยน้ำตา.....

เหตุผลใดไม่รู้ที่ทำให้นิยามของความสุขออกมาแตกต่างกัน...???

ดูความสุขครั้งนี้มันมีค่า...

และความรู้สึกที่ว่า.."อีกไม่นานภาพความสุขเหล่านี้จะไปจากเรา..."

มันเป็นช่วงชีวิตที่ต้องใช้ความอดทน...ไปพร้อมๆกับความรัก...

ทรมานนะ...กับการที่มอบรักให้กับคนที่ไม่รู้ว่าเค้ารักเรามั๊ย...

************************************

แล้วสุดท้ายคนๆนั้นก็ไปจากเรา...

หลงเหลือไว้เพียง...

ความผูกพันธ์และความทรงจำดีๆ

************************************

ไม่เสียดายอะไรทั้งนั้น....<จริงๆนะ>

ครั้งนึงได้เรียนรู้....ความรักอีกด้านนึง

************************************

ไม่ว่าจะอีกนานแค่ไหน

คนคนนี้ก็จะไม่ไปจากหัวใจฉัน.....

+++++++++++++++++++++++++++