| chanchanok's profileความรักทำให้ฉันได้รู้ว่า...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
ความรักทำให้ฉันได้รู้ว่าความสุขมีความหมายเพียงใด....♥•:*'˙♥˙'*:•♥'•°•.★*เหนื่อยเหลือเกิน..ที่พยายามวิ่งตามคนที่พยายามวิ่งหนีเราไป ปล่อยให้ความรักครั้งนี้จากไปอย่างบริบูรณ์*★ .•° January 13 สับสนขั้นสุด...นังพลอยเป็นอะรัยไป...
ไม่อยากเป็นแบบนี้เลยอ่ะ เซ็งมากๆๆๆ
ทำไมคนที่เรารักเค้าก็ไม่รักเรา คนที่เราไม่รักก็รักเราซะมากมาย
ทำไมคนที่เราอยากฝากใจ เค้าก็แอบมีบางอย่างที่เราไม่สามารถรับไหว
ทำไมคนที่คอยอยู่ดูแลเราตลอดเวลา ไม่ว่าจะ สุข เศร้า บ้าบอ รั่ว ก็ไม่ใช่แฟนเรา
คือแบบว่า...กูไม่เข้าใจตัวเอง
เมื่อคืนคุยกะไผ่<แฟนคนแรก>นานมาก
หลายปีแหละที่ไม่ได้คุยกัน เกือบ 5 ปีได้แล้วมั้ง
แล้ววันนี้อยากเจอ ก็เลยนัดเจอแล้วก็ไปดูหนังกัน
กูว่ากูไปก็ไกลแล้วนะ
ยังอุตส่าเจอเพื่อนอีก รู้อย่างนี้กูไปแค่เซ็นทรัลบางนาก็พอ...
ไผ่นี่ยังเหมือนเดิมเลยว่ะ ทำให้กูมั่นใจอย่างนึง คือ
คนเราอ่ะนะ ต่อให้วันเวลาผ่านไปแค่ไหน คิดอะรัยๆได้มากแค่ไหน
แต่มันก็ไม่ได้แปลว่า นิสัยจะเปลี่ยนไป
กูก็ไม่รู้ว่าคิดผิดรึป่าวที่ออกไปเจอ ที่ทำลงไปก็ไม่รู้ว่าทำถูกมั๊ย
แต่กูก็ทำไปแล้ว...จิงว่ะ
ก็เอาเอกมาเป็นเกณฑ์ของทุกอย่าง อย่างที่อ๊อบมันบอก
กูเจ็บกับเอกมามาก จนไม่กล้านับ 1 กับใครเลย แม้แต่ตัวกูเอง
กลัว..กูกลัวจิงๆ
ไม่อยากทน ไม่อยากร้องไห้
กูก็ไม่ได้อยากมีไว้เพื่อแก้แค้น แต่ก็อย่างที่บอกแหละ คนที่ใช่ก็มีบางอย่างที่รับไม่ได้
กูก็ไม่ได้อยากให้ผู้ชายคนอื่นมองกูไม่ดีนะ
แต่คนที่กูยอมเดินด้วย ไปเที่ยวด้วย ก็คือคนที่พิเศษสำหรับกู
แต่ไผ่นี่ แค่เพื่อนว่ะ
เพื่อนจิงๆๆ
กูเหนื่อย กูเบื่อ
เอางัยดี
กูไม่อยากคบใครเลยซักคน กูอยากอยู่กะเพื่อนไปตลอดชีวิต
ปล่อยมันไปเรื่อยๆอย่างเคย มันจะดีรึป่าว
แต่ก็ไม่อยากคิดหาทางแก้เลย
งั้นก็ ช่างแมร่งเน้อ....
PS.
ชีวิตนี้พลอยจะไม่มีแฟนตัดหน้ากิ๊บนะ เพราะเดี๋ยวกิ๊บไม่มีเพื่อนเที่ยว จิงๆแล้ว เที่ยวกะมึงแล้วสบายใจ
บางทีก็อยากอดทนและยอมรับในสิ่งที่เธอเป็น แต่เหนื่อยกับการอดทนมามากพอแล้ว
บางทีก็อยากรักใครหลายๆคน แต่ลองมองดูตัวเอง ก็เหมือนยังไม่เริ่มรักตัวเองเลย
หรือบางที วันเวลาที่ผ่านมาเนิ่นนาน อาจไม่มีใครเคยแทนที่ เพื่อนคนนึงได้เลยก็ได้
อยากใช้เวลาทบทวนทั้งหมด แต่สุดท้ายก็จบลงด้วยคำว่า "ช่างแมร่ง"
คิดถึงเพื่อนๆ 6/6 ทุกคนเลยนะ <เอาที่เฉพาะเป็นเพื่อนเท่านั้น>
คิดถึง นังอ๊อบ ดูแลตัวเองดีดีนะ
คิดถึงคะแนนสอบที่กำลังจะออกมา
คิดถึงวันพรุ่งนี้ว่าชีวิตฉันจะเป็นเช่นรัย
December 12 วันใหม่ๆๆในวันนี้ชีวิตฉันดีขึ้นมากมาย
เรียกว่าดีขึ้นได้รึป่าวไม่รู้ เพราะมันอาจจะดีมานานแล้ว
แค่เพียงฉันเลือกที่จะปิดตา ปิดใจ ไม่รับรู้สิ่งใดๆ
วันที่ฉันลองเปิดตาดูโลก โลกใบเดิมๆทุกอย่างเดิมๆ
พระอาทิดยังคงขึ้น แล้วก็ตกลงจุดเดิม อต่ดูเหมือนว่า
มันมีอะรัยดีๆมากมาย ฉันโชคดีแค่ไหน ที่มีคนที่รัก พร้อมจะดูแล
พร้อมจะให้อภัย พร้อมที่จะฟังและพูด สบายใจทุกครั้งที่ได้ยินเสียงโดยไม่ต้องพูดอะรัยซักคำ
ชีวิตที่ไม่มีใครสำคัญไปกว่าใคร ไม่จำเป็นต้องแคร์ใครมากกว่าใคร
เพราะเราคือเพื่อน เราอยู่กันด้วยความรักและเข้าใจ อยู่กันด้วยความจริงใจ
วันนี้ชีวิตไม่เลือกใครมาเดินข้างๆมันก็ไม่เหงา
อืม...จิงคะ มีคนหลายคนที่พยายามจะเดินเข้ามา
แต่ขอโทดจิงๆที่ไม่พร้อมจะเปิดประตูหัวใจ
เพราะเหนื่อย มากๆๆๆๆๆ กับเรื่องราวที่ผ่านมา
ชีวิตที่มีแต่เพื่อน เที่ยวกะเพื่อน ดูหนังกะเพื่อน กินข้าวกะเพื่อน
ทำกิจกรรมต่างๆกะเพื่อน บางที่ อีนัง สมาร์ทเกริ์ล ไม่เห้นต้องทำอะรัยเลย
นั่งจ้องหน้ากันก็มีความสุขมากมาย
ดีใจมากๆๆๆๆๆที่มีวันนี้
ดีใจที่พลอยคนเดิมกลับมา
ดีใจที่ความกวนส้นตีนกลับมา
ดีใจที่คิดจะรักตัวเองให้มากขึ้น
ดีใจทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้และตลอดไป
แม้จะเหนื่อยมากๆๆๆกับการเรียนและสอบที่ผ่านไป
แต่พอมองดูชีวิตตัวเองแล้วมันก็หายเหนื่อย
ชีวิตเราทำไมมันแสนดีอย่างนี้นะ
วันที่เหนื่อยมีกำลังใจมากมาย
วันที่ถามว่า พลอยจะจบเอแบคมั๊ย
กำลังใจตอบว่า จบซิครับ...เป็นกำลังใจให้นะ สู้ๆ
แต่พลอยอยากจะบอกกำลังใจทุกดวงว่า
แล้ววันที่พลอยสอบอ่ะ กำลังใจเข้าไปสอบแทนพลอยได้มั๊ยคะ...
เศษ...อาจจะนานมาแล้ว ที่เรื่องมันเกิด แต่เพราะเหนื่อยเลยไม่มีเวลาอัพ
จิงๆแล้วอยากอัพนะ อยากปลดปล่อย อยากให้ทุกคนรู้จะได้ไม่ต้องคอยนั่งตอบคำถาม
จิงๆแล้วมันเจ็บ...
กาลครั้งนึงที่เราเคยได้รักกัน จะใช้คำว่า"เรา" ได้รึป่าวไม่รู้
เพราะบางทีเธออาจไม่เคยจะรักฉัน แต่ก็ช่างหัวมัน ที่ผ่านมาจะรักหรือไม่รัก
แต่สิ่งนึงที่อยากให้รู้ไว้ ว่าวันนี้ "พลอยเกลียดเอกมากๆๆๆๆ" แม้จะเคยรักมากมายเพียงใดก็ตาม
จิงอยู่ คนที่รักกันไม่มีวันเกลียดกันได้ลง แต่หลายๆอย่างทำให้พลอยรู้สึกว่า
ผู้ชายคนนี้ไม่จิงใจ วันที่กูร้องไห้จะเป็นจะตาย จะตายห่าเอา ไม่เคยซักครั้งที่จะมาเช็ดน้ำตาให้
แต่สิ่งที่ทำให้ สิ่งที่มีให้ คือ "รอยยิ้มและความอารมณ์ดี" เห็นกูร้องไห้แล้วมีความสุขมากช่ายมะ
ต่อจากนี้และตลอดไป เอกคงไม่ได้มีความสุขกับการเห็นน้ำตาของพลอยอีกต่อไป
เพราะว่าวันนี้พลอยฉลาดแหละ หลังจากเป็นควายๆๆๆๆๆๆๆๆมานานมากๆๆๆๆๆๆๆ รักๆๆๆๆมากๆๆๆๆๆ
น้ำตาพลอยที่จะเสียใจให้หมาที่บ้านยังดูมีค่ามากกว่า
ทุกวันนี้ที่อาจจะเจอกัน แต่ไม่ทักทาย..อยากให้รู้ว่าตั้งใจ
ตั้งใจที่จะทำมัน ตั้งใจที่จะให้มันเป็นแบบนี้ ตั้งใจที่จะไม่ขอโทด
พลอยไม่เหมือนเอกหรอก ทำอะรัยลงไปแล้วบอกว่า
"เราไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้...เราเสียใจนะ..ขอโทด"
คำพูดซ้ำซากที่ขอโทดเรา ต่อให้เอกมีให้เราทั้งชีวิตก็พอ
จิงๆ ไม่มากพอกับการที่เอกทำให้เราตายทั้งเป็น
สิ่งสุดท้ายจากนี้และตลอดไป อยากให้เอกจำไว้
มันไม่ใช่ คำว่า "รัก" แต่มันคือ...
การที่เราจะไม่มีวันให้อภัยเอกเรื่องนี้
เรื่องที่ผ่านมา เรื่องปุ๊ก เราให้อภัยได้ รวมทั้งสิ่งที่เอกติดเราไว้ เราอโหสิกรรมให้
เอก..ไม่มีความเป็นลูกผู้ชายพอที่จะได้รับความรู้สึกดีๆของเราอีกต่อไป
จำไว้นะ เราเคยรักเอกมากเท่าไหร่ วันนี้เราเกลียดเอกเท่านั้น
จำไว้นะ เอกเคยเป็นที่หนึ่งของเรามาตลอด แต่วันนี้เอกอยู่ไกลเกินกว่าที่เราจะมองเห็น
จำไว้นะ ถ้าเอกเป็นคนรู้จักพอ ชีวิตเอกจะมีอะรัยดีๆอีกมากมาย
จำไว้นะ เอกไม่เคยแคร์ความรู้สึกคนอื่นไปมากกว่าตัวเอง
จำไว้นะ จากนี้และตลอดไป คำว่าเพื่อน ก็มากไปสำหรับที่เราจะมีให้เอก
สิ่งที่เราพูดมาทั้งหมด รู้ดีว่ามันแรง..มาก เพราะเราไม่เคยพูดกับเอกแบบนี้ ไม่เคยคิดว่าจะมีวันที่ต้องพูดด้วยซ้ำ
รู้ไว้นะ ระหว่างทางทีผ่านมา สิ่งที่เรากลัวที่สุด คือ เรากลัวว่าวันนึงเราจะเกลียดเอกได้
และวันนี้สิ่งๆนั้นมันมาถึงแล้วล่ะ สิ่งที่เป็นไปทั้งหมดวันนี้ จำไว้ว่าเอกนั่นแหละ เป็นคนทำให้มันเป็นแบบนี้ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม
คำแก้ตัวเดิมๆ เราไม่ต้องการที่จะให้มันมาเฉียดหูเรา เพราะเรารู้ว่า สิ่งที่เอกแก้ตัวกับใครๆมันก็คือประโยคเดียวกัน ขึ้นอยู่กับใครจะได้ฟังก่อนหรือหลังเท่านั้นเอง...
ยิ่งรักเท่าไหร่รู้มั๊ยยิ่งเกลียดเท่านั้น
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่อยู่ข้างๆพลอยตลอด
ขอบคุณเบสท์ อ๊อบ กิ๊บ มิว บอส มากๆๆๆๆๆที่ฟังพลอยร้องไห้จะเป็นจะตาย
ที่ร้องไห้ไปกับพลอย ที่กอดพลอย ที่รักพลอยอย่างจิงใจ
ขอบคุณปิ๊ก ที่นั่งกินเบียร์กะกูทั้งคืน ดูแลกูทั้งอาทิด ให้กูรู้สึกดี
ที่อย่างน้อยกูก็ไม่ได้อยู่คนเดียว ที่อย่างน้อยก็ยังมึงที่รักกู
ขอบคุณพ่อเอก ที่ทำให้พลอยเข้มแข็ง และเป็นกำลังใจให้พลอยมาตลอด
ขอบคุณ...ทุกๆคน ที่อยู่เป็นเพื่อนพลอยตลอดเวลา แม้จะรู้ว่าตัวเองไม่ได้อะรัยเลย
ขอบคุณ...ที่คอยขับรถให้ ที่คอยเช็ดน้ำตาให้บนรถ
ขอบคุณ ทุกๆคน ทุกๆอย่าง ที่ทำให้พลอยมีวันนี้
ขอบคุณเอกนะที่ผ่านเข้ามาในชีวิตพลอย ทำให้พลอยได้รู้อะรัยหลายๆอย่าง
...ขอบคุณ...
August 11 เคยอกหักบ้างมั๊ย...«-(¯`v´¯)«-- ..·.¸¸·´¯`·.¸¸.  เคยยกนิ้วสาบานว่าชาตินี้จะไม่รักใครมากกว่ารักตัวเองอีกแล้ว..ว..ว...
แต่พอความเจ็บเจือจาง หัวใจกับพร้อมเปิดประตูรับความรักครั้งใหม่แบบลืมไปเลยว่าครั้งนึงเคยสาบานอะไรไว้กับตัวเอง
น้ำตาไม่ได้เป็นสัญญาลักษณ์ของความอ่อนแอเสมอไป
คนที่ร้องไห้ จึงไม่ได้หมายความว่า
จะต้องเป็น "คนเจ้าน้ำตา"
เพราะบางที ชีวิตก็แค่ต้องการที่จะถือโอกาสล้มเพื่อพัก
หลังจากที่วิ่งเร็วๆ มาเป็นเวลานานเท่านั้นเอง
จะทนกลั้นน้ำตาฝืนยิ้มร่าทำไมอยู่
มีประโยชน์อะไรไหมที่จะโกหกตัวเองไปวันๆ
ร้องไห้เถอะ ร้องมันออกมาดังๆ
แต่จะร้องยังไงให้มันเข้มแข็งนะหรอ
มันเป็นเรื่องง่ายๆ
ก็แค่ตั้งสติพูดคุยกับตัวเองทำความเข้าใจกับตนเองให้แน่ๆก่อน
ว่าที่ร้องไห้ ร้องเพราะเสียใจ
ไม่ได้ร้องเพื่อให้ใครสงสาร
ไม่ได้ร้องเพื่อให้เค้าหันมาสนใจเรา
และไม่ได้ร้องเพื่อให้คนทั้งโลกหันมาปลอบ
และจะว่าไป การร้องไห้มันก็เหมือนกับการกินข้าว
ที่ต่างก็มีจุดอิ่มตัวของมัน
และเมื่อวันเวลาพ้นไป ทุกหยดน้ำตาจะเป็นครู
ที่คอยบอกคอยสอนว่า...
" ไ ม่ มี ใ ค ร เ กิ ด ม า เ พื่ อ จ ะ ไ ด้ ใ น สิ่ ง ที่ ฝั น ต ล อ ด "
 กาลครั้งหนึ่ง....ความผูกพันธ์
กลาครั้งหนึ่ง...เราได้รู้จักกัน กาลครั้งหนึ่ง...เราได้อยู่ใกล้ชิดกัน กาลครั้งหนึ่ง...เราได้คุ้นเคยกัน กาลครั้งหนึ่ง...เราได้ห่วงใยกัน กาลครั้งหนึ่ง...เราได้รักกัน กาลครั้งหนึ่ง...เราได้ทะเลาะกัน กาลครั้งหนึ่ง...เราได้เย็นชาต่อกัน กาลครั้งหนึ่ง...เราได้แยกจากกัน กาลครั้งหนึ่ง...เราได้คิดถึงกัน กาลครั้งหนึ่ง...เราเคยผูกพันกัน แม้ว่าวันเวลาเหล่านั้นได้ผ่านพ้นและกลายเป็นอดีตมานานแสนนานเท่าไหร่ แต่ฉันก้อยังคงรักและคิดถึงเธออยู่เสมอมา..
|
|||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
